تبلیغات شما

در این محل تبلیغات شما قرار می گیرد . با ما تماس بگیرید...

تماس با ما
«استراتژی های درک»
مقدمه:
دربحث یادگیری زبان در کودکان، از استراتژی های درک استفاده می شود.
هر چه کودک باهوش تر باشد امکان اینکه از استراتژی‌های درک استفاده کند بیشتر است.
بچه ها با کمک این استراتژی ها نواقصی که در درک گفتار دارند را جبران می کنند.
در سالهای اولیه رشد، (زیر ۳ سال) چون توانایی های کودکان در درک زبان به اندازه کافی رشد نکرده، تلاش می‌کنند تا برای اجرای درخواست والدین به سرنخ های غیر کلامی هم توجه کنند.
علاوه بر این، به راه‌های معمول انجام شدن یک کار توجه می کنند و با اجرای آن موفق می‌شوند درخواست‌های والدین را که نتوانستند به صورت کامل درک کنند، به درستی اجرا کنند.
از آنجا که در فرآیند یادگیری زبان گفتاری، این استراتژی ها به صورت طبیعی توسط کودکان عادی استفاده می شوند، ما هم باید در درمان اوتیسم از این استراتژی ها استفاده کنیم.
آن دسته از کودکان اوتیسمی که این استراتژی ها را یاد می‌گیرند بعداً در درمان، پیشرفت بیشتری را نشان خواهند داد.
استراتژی های درک:
والدین معمولاً تصور می کنند که کودکان 12 ماهه همه کلماتی که می شنوند را درک می کنند.
اما، متخصصین میدانند که در این سن مهارت های زبان درکی کودکان در این حد نیست.
تا قبل از سه سالگی، کودکان طبیعی با استفاده از یک سری راهکارهای ویژه، خواسته های شفاهی والدین را اجرا می کنند.
در حالیکه ممکن است بخش زیادی از کلمات (حتی همه کلمات) والدین را درک نکنند.
کودکان معمولا برای این کار به روال معمول انجام کارها توجه می کنند.
برای مثال:
مادر در حال بازی کردن با دختر ۱۰ ماهه اش است.
او ممکن است به توپ روی زمین اشاره کند و بگوید: توپو بده!
دختر هم به درستی توپ را به مادر می هد. با اینکه دختر این کار را با موفقیت انجام داده (و ظاهراً کلمات مادرش را درک کرده)، اما در حقیقت، معنی هیچ یک از کلمات مادر را نمی دانسته.
در عوض، با استفاده از راهکاری مثل «ببین مامان به چی نگاه می کنه؛ سپس یه کاری در مورد اون بکن»، توانسته توپ را به مادرش بدهد.
به این راهبردها، استراتژی های درک (comprehension strategies) می گویند.
استراتژی های درک به کودک کمک می کنند تا نقص خود در درک جملات والدین را با پیش بینی درخواست آن ها جبران کند.
برای پیش بینی درخواست والدین، کودکان به رفتار ها و سرنخ های غیر زبانی والدین توجه می کنند. مثل:
* زاویه نگاه:
اینکه والد موقع صحبت کردن به کجا نگاه می کند.
*حرکات فیزیکی:
اشاراتی که والد با دست یا حرکات سرش انجام می دهد.
*موقعیت ها:
کودک خودش در معرض کدام شی قرار گرفته است.
*احتمال وقوع حوادث:
معمول ترین کاری که می توان با آن شی انجام داد چیست؟
البته برخی سرنخ های زبانی مثل



برای مطالعه ادامه مطلب فوق میتوانید به سایت tahaclinic.com مراجعه نمایید.

کانال تلگرام ما @taahaaclinic
۱۳۹۷/۱۲/۱۹ - ۱۷:۴۵

همکاری با ما

بیشتر بدانید